Właściwie na przestrzeni ostatnich dekad niewiele się zmieniło. Tak jak kiedyś małżonkowie chcą wiedzieć co ich czeka, a wielu z nich traktuje ślub jak transakcje handlową i zabezpieczenie na przyszłość. Zdarza się, że narzeczeni zatajają przed sobą swoje ułomności i wstydliwe sekret. Fałszują życiorysy i informacje o Wątpliwości przed ślubem. Post autor: marek123 » 2023-05-25, 12:19 Witam w tym roku mam brać ślub ,lecz w mojej głowie pojawiają się duże wątpliwości co do drugiej osoby i przeszkadzają mi niektóre cechy charakteru Nie są one jednak szczególnie kłopotliwe. Przed ślubem należy podać księdzu dane przyszłych świadków. Na uroczystości muszą oni stawić się z ważnym dowodem osobistym lub paszportem (w przypadku obcokrajowców). Do podpisania dokumentu najczęściej dochodzi tuż przed uroczystością lub zaraz po niej. a ja bym chciała wziąć ślub, ale mój narzeczony jakoś nie bradzo, jesteśmy zaręczeni jakieś dwa lata i wiem, że będzie chciał wziąć ślub ale tylko cywilny, nie kościelny i nie Musisz przetłumaczyć "JUŻ PRZED ŚLUBEM" z polskiego i użyć poprawnie w zdaniu? Poniżej znajduje się wiele przetłumaczonych przykładowych zdań zawierających tłumaczenia "JUŻ PRZED ŚLUBEM" - polskiego-angielski oraz wyszukiwarka tłumaczeń polskiego. Jeżeli masz wątpliwości aby wierzyć w siebie, sprawdź komu uwierzyłeś, zaufałeś? Log In. Psycholog Elżbieta Okniańska . Czy masz wątpliwości przed ślubem? To normalne, ale musisz odpowiednio sobie z nimi radzić. Dlatego dzisiaj podamy kilka wskazówek, które z pewnością będą ci bardzo może miałaś już pewne wątpliwości, gdy Twój partner podarował ci pierścionek zaręczynowy. A może pojawiły się u Ciebie teraz, gdy masz zamiar zrobić ten duży krok. Możesz w to wierzyć lub nie, ale wątpliwości przed ślubem są bardziej powszechne niż by Ci się to mogło czy wątpliwości przed ślubem są wynikiem strachu przed związaniem się z kimś, czy może czegoś innego? Aby dowiedzieć się, czy powinnaś zwrócić pierścionek zaręczynowy, czy też kontynuować i zrobić krok naprzód, przeczytaj nasz dzisiejszy małżeństwa, obietnice, które zostały złożone i muszą być dotrzymane, zobowiązanie – wszystko to wydaje się przytłaczające. Pojawia się strach i pytania, które są całkowicie normalne. Musisz przecież postanowić, czy naprawdę chcesz tak dużego masz wątpliwości przed ślubem? 4 możliwe przyczynyWażne jest, abyś wiedziała, skąd biorą się te wątpliwości przed ślubem. Znajomość ich pochodzenia pomoże Ci uspokoić niepokój i zmartwienia. Pozwoli Ci to również ustalić sama ze sobą, co tak naprawdę Zastanawiasz się, czy jesteś z właściwą osobąWątpliwości przed ślubem mogą pojawić się, ponieważ nie wiesz, czy osoba, którą zamierzasz poślubić, jest tą właściwą, czy też może nie. Ale kto wie, co przyniesie przyszłość?Jak wyjaśnia psycholog Silvia Congost w kilku swoich książkach, partnera wybiera się codziennie na nowo. Dlatego nie możesz wiedzieć, czy ta osoba, z którą jesteś, jest tą ostatnią, czy nie. Możesz jednak wiedzieć, że chcesz z nią przejść przez doświadczenie Przenosisz problemy przeszłości do teraźniejszościPytanie, czy ta osoba jest tą właściwą, i niepewność, jaką to powoduje, może sprawić, że sprowadzisz do teraźniejszości problemy z przeszłości. Istnieją kwestie, których do tej pory nie z nas je ma. Koncentrowanie się na dawnych negatywnych momentach, kłótniach lub nieporozumieniach może być sposobem na podanie samej sobie powodów, by nie zawierać jeśli pomimo tych trudności i problemów nadal chcesz być przy boku swojego partnera, to przecież masz ku temu ważne powody, prawda? Wszystko, co było w przeszłości, można zostawić za Macie różne cele i marzeniaW twoim umyśle mogą pojawić się wątpliwości przed ślubem, ponieważ twoje marzenia nie do końca pasują do tego, o czym marzy on. Na przykład wyobraź sobie, że chcesz osiedlić się w miejscu, w którym jesteś obecnie, ale twój partner woli podróżować, mieszkać w różnych miejscach lub pracować poza granicami to może być problem. Chodzi o to, że jeśli wasze ścieżki nie prowadzą do tego samego celu, nigdy się nie zejdą. W końcu para powinna iść ręka w rękę w tym samym kierunku. Kiedy tak nie jest, musisz przemyśleć czy naprawdę tego Nie wiesz, czy to odpowiedni czasMożesz nadal odkrywać, co chcesz zrobić ze swoim życiem lub nie wiesz, dokąd chcesz dotrzeć. Jest to normalne, ponieważ możesz uważać, że jest za wcześnie, aby poślubić drugą osobę. A może napotkane w życiu problemy sprawiły, że zastanawiasz się, czy nie lepiej by było trochę by było, gdybyś w takiej sytuacji postanowiła opowiedzieć swojemu partnerowi wszystko to, co myślisz. Ponieważ jest bardzo prawdopodobne, że zrozumie twój punkt widzenia i nie będzie miał problemu z zaczekaniem aż poczujesz się przed ślubem – jak się z nimi zmierzyć?Teraz, gdy już wiesz trochę lepiej, dlaczego masz wątpliwości przed ślubem, udzielimy ci kilku wskazówek, abyś mogła stawić im czoła w najlepszy możliwy sposób. To pomoże ci się uspokoić i podjąć najlepszą możliwą i daj sobie czasPierwszą rzeczą jaką powinnaś zrobić gdy pojawiają wątpliwości przed ślubem, jest odpoczynek. Weź oddech, spędź czas sama ze sobą, udaj się na łono natury, zrób coś odprężającego. Parki lub ścieżki przyrodnicze to świetne miejsca do spacerów i głębokich możliwej przyczyny pomaga ustalić, gdzie tkwi prawdziwy problem. Ułatwi to rozwiązanie go w najlepszy możliwy dlaczego jesteś ze swoim partneremNadszedł czas, aby wziąć kartkę i długopis i wypisać wszystkie powody, dla których codziennie na nowo wybierasz swojego partnera. Może dlatego, że przy nim możesz być sobą. Może dlatego, że dobra komunikacja jest podstawą waszego wspólne marzenia i cele i to was łączy? A może jesteś z nim ponieważ jest osobą o zgodnym z Twoim charakterze i wasze wartości się pokrywają. Pomyśl o wszystkich powodach, by być z tą osobą, a zobaczysz, jak rozwieją się twoje wątpliwości przed ślubem. Zapisanie swoich myśli jest sposobem na uporządkowanie całego przed ślubem – ustaw limity tego, co mówią ci inniSą wokół ciebie ludzie, którzy mogli nie mieć dobrego doświadczenia małżeńskiego i wszystko, co ci mówią, jest negatywne. Są też inni, którzy mogą na ciebie naciskać, na przykład mówiąc, że już czas najwyższy żeby rodzina się się nie przejmować zbytnio tymi komentarzami i ustalaj zdrowe granice, aby nie miały na ciebie zbytniego wpływu. Pamiętaj, że te stwierdzenia i doświadczenia są wynikiem tego, co spotkało tamte osoby, niekoniecznie musi to być częścią twojego relatywizuj to, co mówią ci inni. Wątp, podważaj i krocz odważnie swoją się ze swoim partneremOprócz wszystkich powyższych elementów, istnieje jeszcze jeden ważny aspekt. Należy go zastosować gdy pojawiają się wątpliwości przed ślubem. Mamy na myśli komunikowanie się ze swoim partnerem. Być może wolisz odłożyć ślub na później, aby spokojnie go zaplanować. Nie ma w tym nic złego o ile dzieje się to za obopólną normalne, że masz wątpliwości przed ślubemPamiętaj, że to całkowicie normalne, że przed ślubem nachodzą cię wątpliwości. Pamiętaj jednak, że tego rodzaju pytania mogą być wynikiem nerwów lub więc dzięki radom, których ci udzieliliśmy, możesz wyjaśnić wszystkie swoje obawy i niepewności. Przede wszystkim nie przestawaj komunikować się ze swoim partnerem. Oboje możecie być w tej samej sytuacji i nawet o tym nie może Cię zainteresować ... 20 odp. Strona 1 z 1 Odsłon wątku: 6981 Zarejestrowany: 22-09-2009 11:00. Posty: 2879 IP: Poziom: Niemowlak 7 lutego 2011 08:52 | ID: 408325 Jak mówi Katarzyna Kwaśny Czechlak z Ośrodka Pomocy Psychologicznej i Psychoedukacji DO CELU w Rzeszowie, dla portalu Wątpliwości też są naturalnym elementem podejmowania ważnych decyzji. Będą nas stresować, jeżeli będziemy je zagłuszać. Jeżeli się pojawiają to po to, aby jeszcze raz przemyśleć pewne sprawy, znaleźć odpowiedzi na dręczące nas pytania. Jeżeli stres jest tak wielki, że wydaje się być ponad nasze siły może warto z czegoś zrezygnować, odłożyć na później. W końcu to ma być radosny dzień i początek bycia żoną, mężem, a nie coś, na co jesteśmy skazani. Moim zdaniem nie zawsze przed ślubem mamy wątpliwości, co do tego, czy dobrze robimy. A co Wy o tym myślicie? 1 Isabelle Poziom: Przedszkolak Zarejestrowany: 03-07-2009 19:42. Posty: 21159 7 lutego 2011 08:57 | ID: 408338 Ja nie miałam wątpliwości. Moze to dziwne ale wcale nie wątpiłam w sens tego co ma nastąpić. Po prostu czułam, że tak musi być:) 7 lutego 2011 09:10 | ID: 408362 Nie wiem jak mój Mąż, ale ja nie miałam żadnych wątpliwości przed ślubem. Nie pojawiły się też one ani razu po ślubie :) Po prostu wiem, że poślubiłam właściwego człowieka :)) 3 Stokrotka Poziom: Pełnoletnia Zarejestrowany: 28-04-2009 15:58. Posty: 66128 7 lutego 2011 09:16 | ID: 408373 Raczej nie, może jakieś tam malutkie. 4 halszka Poziom: Starszak Zarejestrowany: 04-11-2010 09:18. Posty: 2629 7 lutego 2011 09:22 | ID: 408391 Ja nie mogłam się doczekać kiedy on mi się wreszcie oświadczy!Byłam tak zauroczona że nie miałam żadnych wątpliwości ..oczywiście mój Leszko też !! 5 diaboliqua Poziom: Przedszkolak Zarejestrowany: 11-09-2010 14:20. Posty: 97 7 lutego 2011 13:35 | ID: 408700 ja miałam nie tyle wątpliwosci co do samej osoby mojego męża - w sensie czy to "ten" - lecz obawiałam się po cichu tego co będzie już po... Bałam się byśmy po zatwierdzeniu przysięgą nie o"dpuścicli" sobie dbania o związek i zabiegania o tę drugą osobę... 6 aluna Poziom: Maluch Zarejestrowany: 17-09-2008 08:35. Posty: 4070 7 lutego 2011 13:47 | ID: 408717 diaboliqua (2011-02-07 13:35:40)ja miałam nie tyle wątpliwosci co do samej osoby mojego męża - w sensie czy to "ten" - lecz obawiałam się po cichu tego co będzie już po... Bałam się byśmy po zatwierdzeniu przysięgą nie o"dpuścicli" sobie dbania o związek i zabiegania o tę drugą osobę... i to jest wg mnie zdrowy objaw... 7 lutego 2011 17:41 | ID: 409097 Ja myślę, że jest to jak najbardziej normalne, tym bardziej, że decydujemy się spędzić z ta osobą resztę naszego życia 8 Wxxx Poziom: Przedszkolak Zarejestrowany: 17-12-2009 21:50. Posty: 9899 7 lutego 2011 17:45 | ID: 409103 Żadnych wątpliwości nie miałam, może trochę obawy, czy przysięga: iż |Cię nie opuszczę aż do śmierci, będzie trwała 7 lutego 2011 17:59 | ID: 409123 Ja od 15 min. mam wątpiliwości co do teściowej wrrr... 7 lutego 2011 18:59 | ID: 409185 Ja też nie miałam wątpliwości... Wydaje mi się, ze takowe skłoniłyby mnie raczej do myslenie, iz nie dojrzałam do decyzji o slubie - według mnie w takiej chwili trzeba mieć absolutną pewność! 7 lutego 2011 19:51 | ID: 409284 Ja nie miałam watpliwosci... Bardziej sie bałam czy podołam w roli zony... :P no ale maz nie narzeka:) 12 wiosenka123 Zarejestrowany: 15-03-2011 13:59. Posty: 22 24 maja 2011 10:56 | ID: 535535 Jasne, ye watpliwosci sa, ale sa po to abz je rozwiewac :) 13 Poziom: Maluch Zarejestrowany: 18-04-2011 12:39. Posty: 118 24 maja 2011 11:09 | ID: 535550 Ja nie miałam .. Ale moja koleżanka miała i po 4 lata związku 2 miesiące przed ślubem zerwała z narzeczonym . 24 maja 2011 11:43 | ID: 535568 JUICYfruit s (2011-02-07 19:51:32) Ja nie miałam watpliwosci... Bardziej sie bałam czy podołam w roli zony... :P no ale maz nie narzeka:) Dokładnie. Wątpilowości nie miałam... raczej obawy jak to będzie już "po". 15 Dunia Poziom: Szkolniak Zarejestrowany: 10-03-2011 17:24. Posty: 18894 24 maja 2011 11:57 | ID: 535579 Zawsze są obawy i watpliwości. Im mądrzejsza panna młoda tym ich więcej. A im młodsza tym bardziej ufna. Każda chce aby to właśnie jej małżeństwo było"zgodne , szczęśliwe i trwałe" . i tego wszystkim planującym małżeństwo życzę z całego serca. 16 wiosenka123 Zarejestrowany: 15-03-2011 13:59. Posty: 22 24 maja 2011 12:04 | ID: 535587 Aguska789 co do tesciowej to i ja mam watpliwosci ............. 17 Dunia Poziom: Szkolniak Zarejestrowany: 10-03-2011 17:24. Posty: 18894 24 maja 2011 12:08 | ID: 535596 wiosenka12 3 (2011-05-24 12:04:31)Aguska789 co do tesciowej to i ja mam watpliwosci ............. A z kim Ty kobieto ślub bierzesz?????? 18 anulla Zarejestrowany: 11-01-2011 10:01. Posty: 44 25 maja 2011 08:41 | ID: 536936 uważam, że wątpliowści są czymś normalnym. W końcu to decyzja na całe życie. Przy podejmowaniu ważnych decyzji zawsze pojawiają się myśli, czy dobrze robimy i jakie będą tego konsekwencje. Ja też miałam wątpliwości, ale narazie ustały, bo nie mam czasu myśleć o tym. Teraz tylko dochodzi stres, żeby wszystko wyszło dobrze i nie było jakiejś wpadki. Wątpliowści też będę miała przy kupnie mieszkania - kredyt na 30 lat, czy dobrze robię. Decyzja w sumie na całe życie i też zastanawiam się czy to właściwa droga. Tak samo jest ze ślubem. Nie uważam że wątpliwości są oznaką niedojrzałości do ślubu. Chyba odwrotnie. Jesteśmy na tyle świadome decyzji, że zdajemy sobie sprawę z konsekwencji jeśli te małżeństwo okaże się niewypałem. 19 Kasiella Poziom: Niemowlak Zarejestrowany: 17-01-2010 19:30. Posty: 3823 25 maja 2011 08:46 | ID: 536947 Nie miała żadnych wątpliwości przed mężem byliśmy przez 3,5 roku parą przez ten czas zdążyliśmy się o Ślubie była wspólna a nie że,,Dobra bierzemy ślub bo musimy''kochalismy się,kochamy i będziemy się kochać... 25 maja 2011 21:22 | ID: 538058 Dunia (2011-05-24 12:08:56) wiosenka12 3 (2011-05-24 12:04:31)Aguska789 co do tesciowej to i ja mam watpliwosci ............. A z kim Ty kobieto ślub bierzesz?????? Co za dosadne pytanie agnes12345, wątpliwości przed ślubem nie muszą być czymś nienormalnym. Zauważ, że wejście w związek małżeński to poważna decyzja, zmiana swojego dotychczasowego życia, a wiadomo, że każda zmiana wiąże się z niepewnością, pytaniami. W takim kontekście wątpliwości nie są niczym złym czy nienormalnym. Niemniej jednak u Ciebie oprócz wątpliwości pojawia się lęk, obawy, powątpiewanie w jakość Waszego związku, a to coś więcej niż zwykłe wątpliwości przed zmianą. Nie wiem, czy Wasza relacja ma przyszłość, ale jeżeli obawiasz się ślubu, proponowałabym porozmawiać Wam - Tobie i Narzeczonemu - z psychologiem. Pozdrawiam i życzę powodzenia! Strona 1 z 1 [ Posty: 11 ] Wątpliwości przed ślubem - normalne czy nie? Autor Wiadomość Dołączył(a): Śr kwi 08, 2020 0:11Posty: 3 Wątpliwości przed ślubem - normalne czy nie? Szczęść Boże! Może parę słów o mnie. Mam 22 lata, ogólnie jestem osobą która woli się dostosować do innych, przecierpieć, ale mieć spokój i nie ranić innych w żaden sposób. Nie umiem bronić swojego zdania, gdy ktoś podnosi na mnie głos chce mi się płakać. Myślę, że to pozostałości po dzieciństwie, w podstawówce byłam nieśmiałą szarą myszką i rówieśnicy mnie odtrącali, nie chcieli się ze mną bawić ani przebywać, zauważali mnie tylko jak chcieli pomocy (miałam świetne wyniki w szkole), a ja chętnie robiłam za nich zadania, żeby chociaż trochę "zaistnieć" w ich oczach, żeby nie zostać sama. Sytuacja zmieniła się w technikum - inna miejscowość, nowi ludzie, czysta karta. Nie miałam już łatki szarej myszki, żyłam jak normalny człowiek i znalazłam wielu wspaniałych przyjaciół, z którymi spotykam się do kwestii uczuć - od połowy podstawówki byłam nieustannie "zakochana" - nie, że codziennie w kimś nowym, ale nie było chwili w moim życiu, żeby do kogoś nie wzdychać. Jedno zakochanie (oczywiście nieszczęśliwe) przechodziło w drugie, każde ciągnęło się 2-3 lata. Dopiero w połowie technikum powiedziałam sobie dość. Wtedy zaczęłam być prawdziwie szczęśliwa, skupiłam się w końcu na innych rzeczach. Teraz studiuję. Jestem w związku od prawie dwóch lat, a od 4 miesięcy jestem zaręczona. Co jakiś czas dostaję niezłych wątpliwości, gdzieniegdzie czytam, że to normalne, w innych miejscach, że nie, więc sama nie wiem, czy jest to powód do zmartwień czy normalna sprawa którą należy przeczekać. Mój facet jest super zaradny, przedsiębiorczy, kocha mnie. Mówi, że nieba by mi przychylił, we wszystkim pomaga, o co proszę to zrobi. Mojej rodzinie już tak się przypodobał, że niektórzy mam wrażenie wolą go ode mnie. Zresztą każdego do siebie przekonuje, po prostu ma gadane. Od czasu jak jesteśmy razem bardzo się zmienił, na lepsze. Wraca na ścieżki Boga, bo wcześniej był bardzo pogubiony. W dzień, gdy planował się oświadczyć, przeczuwałam to. Ale jak już zobaczyłam, że wyciąga kwiaty, to obok ekscytacji pojawiły się wątpliwości. No ale przecież na pytanie "wyjdziesz za mnie?" nie odpowiem "nie wiem", raz, że to dziecinne, dwa - zrobiłoby się niezręcznie. Sam mi potem powiedział "jakbyś mi wtedy powiedziała, żebyśmy się jeszcze wstrzymali, to bym się załamał". Więc olałam te wątpliwości, powiedziałam sobie "weź nie wymyślaj, dobrze jest" i przyjęłam bez analizowania kolejne ustalenia, data ślubu, sala itd. - wszystko zaklepane. Skąd moje wątpliwości? Teraz myślę, że za bardzo na sercu leży mi przeszłość. Mój facet na studiach był jednym z najgorszych typów. Tylko imprezy, alkohol, dziewczyny. Był z pewną dziewczyną przede mną, służyła mu tylko do seksu, poza nim nie miał dla niej czasu, potem totalnie ją zignorował a ona miała serce rozwalone. Mnie na początku związku też zbajerował dwa razy w istotnej sprawie nie mówiąc prawdy. Mówił np. że z tamtą dziewczyną to było z miłości, do łóżka poszli po długim czasie, co było wyssane z palca zupełnie jak się potem okazało. Sama chciałam zachować czystość do ślubu, ale z drugiej strony nie czułam się tego warta, mimo że miałam powodzenie wśród chłopaków czułam się zbyt mało atrakcyjna na to, żeby ktoś "kupił kota w worku". No więc i mnie udało mu się namówić i to dosyć szybko. Potem przez długie miesiące moja psychika była jedną wielką ruiną, bo kocham Boga i nigdy nie przestałam, a widziałam co się w moim życiu dzieje i jak pluję Mu w twarz. Jestem tylko człowiekiem i to słabym, biegałam co chwilę do spowiedzi, ale mojej siły walki nie mogło starczyć na nas dwoje. Nie rozumiał tego, nie pomagał, nie starał się walczyć. Często mówił, że on tak nie da rady, itd. A ja wręcz zaczynałam w depresję popadać, nie widziałam sensu żeby nawet rano wstać z łóżka. Mój błąd, że się niejednokrotnie do współżycia zmuszałam, swoją moralność na siłę wypierając poza świadomość, żeby nie bolało. Teraz wiem, że to tak naprawdę tylko niszczyło mnie i relację. Jakiś czas temu wstąpiłam do Ruchu Czystych Serc i to mi wiele dało. I muszę przyznać, że później niejednokrotnie po upadku potrafił płakać, że mi zepsuł naszym związku w wartościach czułam się też osamotniona, on był od zawsze katolikiem, chodził do kościoła, ale nic więcej za tym nie szło. Nadal ma niechęć do ludzi kościoła, raz powiedział, że z przodu kościoła siadają przeważnie frajerzy, nieudacznicy życiowi. Skarciłam go, już tak nie powiedział. Mieliśmy też dyskusję o aborcji. Ja oczywiście byłam i jestem jej przeciwnikiem, on powiedział wtedy "Jakby okazało się, że moje dziecko jest chore, wcale bym się nie zawahał usunąć". Strasznie mnie to zabolało, ale jak poznał moje zdanie, to już nigdy więcej tak nie powiedział. Czy można w jednej chwili tak zmienić zdanie? Teraz mówi, że jest przeciwnikiem aborcji. Czasem się po prostu boję, że to nie jest trwała zmiana, że jak minie ten wyż miłości i będzie w życiu trudniej (dzieci, zmęczenie, monotonia), to wróci stary on. Że stary on będzie wzorem dla naszych dzieci. Że wpłyną na niego kumple, którzy prawie wszyscy są tacy, jak on kiedyś. Jego najlepszy przyjaciel zakończone związki odreagowuje spaniem co noc z inną. Muszę mu oddać, że teraz się stara. Trudno mu bez zawahania przyjmować te wszystkie zasady moralności Bożej, jednak co tu się dziwić bo latach przebywania w takim a nie innym środowisku. Zastanawiam się, czy to po prostu może ja jeszcze nie dojrzałam do związku. Chwilami zazdroszczę moim znajomym, które nie znalazły jeszcze miłości na życie. Tęsknię za życiem, tym które zaczęło się w połowie drugiej strony, w ciągu ostatniego roku zauroczyłam się 2 razy kimś innym... Jestem zła na siebie o to, ale dzieje się to mimowolnie. Pierwszy raz ponad pół roku temu - w pracy. Zagadał do mnie znajomy i z czasem coś się we mnie ruszyło, przyznałam sama przed sobą i przed moim przyjacielem, że szukam z tamtym kolesiem podświadomie kontaktu. Nie wiem, skąd to się w ogóle wzięło, bo nie był ani przystojniejszy, ani bliższy mojemu spojrzeniu na życie. Może też dlatego, że w tym czasie było w moim związku gorzej. Oczywiście nie brnęłam w to dalej, po ustaniu kontaktu za jakiś czas mi ostatnio, gdy w związku się niby układa, znowu mnie strzeliło... Tym razem tak jakby kolega po fachu z okolicy. Łapię się na tym, że myśli o nim sprawiają, że serce mi szaleje i robi mi się słabo. W tym przypadku mógł mi zaimponować swoimi wartościami, bo jest bardzo wierzący i daje dobry przykład. Staram się oddalać te myśli, ale mimo wszystko strasznie mi z tym źle, bo mam narzeczonego, a ten kolega śnił mi się już 4 razy pod rząd, dziś nawet, że się z nim całowałam... Mój facet o tym nie wie, bo by się chyba załamał. Z boku to wygląda tak, że narzeczony chce mi nieba przychylić, a ja w zauroczenie innymi popadam.. Czuję się winna. Dziękuję, jeśli przeczytałeś(aś) to do końca. Długo wyszło, ale nie chciałam nic istotnego pominąć. Chciałam zapytać, czy mieliście styczność z tego typu sytuacją? Co o tym sądzicie?Czy sama nie wiem, czego chcę i jestem jeszcze niedojrzała do związku? Czy moje wątpliwości są w ogóle uzasadnione, czy po prostu powinnam wyleczyć się z przeszłości? Może Pan Bóg chciał posłużyć się mną, żeby go nawrócić? Tylko wydaje mi się, że nie zrobiłby tego kosztem mojego upadku i popadnięcia w koniec życzę Wam błogosławionych Świąt Zmartwychwstania Pańskiego, z Panem Bogiem!+ Pt kwi 10, 2020 11:29 bramin Dołączył(a): Pt lis 20, 2009 9:38Posty: 3331 Re: Wątpliwości przed ślubem - normalne czy nie? @Clarissa, nie zamierzam Ci udzielac dobrych rad bo dawanie rad na odleglosc, kiedy sie kogos nie zna to jak leczenie na odleglosc. Porozmawiaj z kims do kogo masz zaufanie (psycholog, dobra przyjaciolka itp.), ktory bez emocji i na dystans moglby Ci cos konkretnego zasugerowac, zwiazku z tym, ze jak sama przyznalas, jestes podatna na wplywy innych, masz slaba psychike istnieje niebezpieczenstwo, ze ktos moze Ci cos wmowic a Ty ulegniesz tej wiec byloby isc do psychologa, terapeuty, specjalisty od terapii malzenskiej napisał(a):Czy sama nie wiem, czego chcę i jestem jeszcze niedojrzała do związku? Moze jeszcze potrzebujesz czasu aby podjac decyzje o malzenstwie? clarissa napisał(a):czy po prostu powinnam wyleczyć się z przeszłości?Dobrze byloby abys mogla przepracowac Twoje dziecinstwo i zamknac za soba napisał(a):Może Pan Bóg chciał posłużyć się mną, żeby go nawrócić? Teza bardzo ryzykowna. Lepiej nie wciagaj w to Pana Boga. Ogolna zasada: w watpliwosci nie dzialac. Masz powazne watpliwosci to nie podejmuj decyzji, odloz ja na jakis czas. Daj sobie czas do namyslu. Nie Ty pierwsza i nie ostatnia, ktora ma takie problemy. _________________MODERATOR Pt kwi 10, 2020 18:27 subadam Dołączył(a): Śr kwi 26, 2017 15:16Posty: 2035 Re: Wątpliwości przed ślubem - normalne czy nie? Czy bylem w takiej sytuacji?Wielokrotnie, problem w tym ze rozterki minely gdzies po 35 r chcesz czekac tak dlugo?Z tego co piszesz jestes typowy, uczuciowy nerd, dosc podobny do mojej zony w mlodosci - niedoceniajacy swojej wartosci jako czlowieka co moze wplynac na cale zycie. Musisz bardziej uwierzyc w siebie i zrozumiec ze z "brzydkiego kaczatka" stalas sie kazdy mlody czlowiek musisz popelnic swoja dawke bledow by uzyskac zyciwe doswiadczenie - to normalne. Wazne zeby umiec wycofac sie z nietrafionych decyzji i nie niszczyc sobie nimi lat to jeszcze kompletna niedojrzalosc, wiec i tak jestes ponad przecietna dzielac sie swoimi watpliwosciami. Niestety nikt za ciebie nie moze podjac decyzji, a znalezienie swojej drugiej polowki to najtrudniejsze zadanie w zyciu. So kwi 11, 2020 14:20 Mrs_Hadley Moderator Dołączył(a): So sty 03, 2015 12:30Posty: 1817 Re: Wątpliwości przed ślubem - normalne czy nie? clarissa napisał(a):ogólnie jestem osobą która woli się dostosować do innych, przecierpieć, ale mieć spokój i nie ranić innych w żaden sposób. Nie umiem bronić swojego zdania, gdy ktoś podnosi na mnie głos chce mi się płakać. W takim razie pomyśl o treningach asertywności, o pracy nad poczuciem własnej wartości, bo inaczej skończysz jako zmęczona, sfrustrowana życiowo osoba, której życie przeleciało przez palce, której życie obraca się wokół sprzątania domu, dbania o komfort dzieci i męża oraz na pracy, a na siebie zabraknie czasu. Wierz mi, znam takie kobiety dwa razy starsze od Ciebie i wyglądają jak wraki człowieka. Zastanów się, czy w perspektywie np. 10 lat nadal chcesz być tą samą osobą, którą jesteś dziś i w zależności od odpowiedzi opracuj plan działania, by osiągnąć ten cel. Pamiętaj też, że sami jesteśmy kowalami swojego losu i odpowiadamy za swoje szczęście. Cytuj:Co jakiś czas dostaję niezłych wątpliwości, gdzieniegdzie czytam, że to normalne, w innych miejscach, że nie, więc sama nie wiem, czy jest to powód do zmartwień czy normalna sprawa którą należy przeczekać. Jakie znaczenie ma opinia innych? Masz swoje życie, swoje sumienie i wartości, więc się kieruj tym w życiu, a nie autorytetem tłumu, bo się mi potem powiedział "jakbyś mi wtedy powiedziała, żebyśmy się jeszcze wstrzymali, to bym się załamał". Więc olałam te wątpliwości, powiedziałam sobie "weź nie wymyślaj, dobrze jest" i przyjęłam bez analizowania kolejne ustalenia, data ślubu, sala itd. - wszystko uszczęśliwiać wszystkich dookoła, żyjąc ich życiem,wspaniałomyślnie rezygnując z siebie, ignorując swoje myśli łudząc się, że dzięki temu świat Cię zaakceptuje, bo brałaś jak leci, to co było dostępne? Ślub jest sakramentem, który jest zobowiązaniem przyrzeczenia sobie wierności aż po grób. Zastanów się, czy na pewno chcesz temu akurat człowiekowi przysięgać, obdarzyć go miłością na dobre i na złe, przed ślubem zawsze można się wycofać, narzeczeństwo to tej ostatni etap na podjęcie decyzji i ta decyzja może być trudna dla Was obojga, ale lepiej zrezygnować z czegoś niż później całe życie żałować swojej decyzji tkwiąc w nieszczęśliwym małżeństwie. Ślub powinien wynikać z głębokiego pragnienia obu stron, by zbudować relację opartej na miłości do której zaprosicie Jezusa, jesteś na to gotowa?Cytuj: Nie rozumiał tego, nie pomagał, nie starał się walczyć. Często mówił, że on tak nie da rady, itd. A ja wręcz zaczynałam w depresję popadać, nie widziałam sensu żeby nawet rano wstać z łóżka. Mój błąd, że się niejednokrotnie do współżycia zmuszałam, swoją moralność na siłę wypierając poza świadomość, żeby nie bolało. Teraz wiem, że to tak naprawdę tylko niszczyło mnie i relację. Jakiś czas temu wstąpiłam do Ruchu Czystych Serc i to mi wiele dało. I muszę przyznać, że później niejednokrotnie po upadku potrafił płakać, że mi zepsuł dla Ciebie jest to, żeby mu było dobrze, a Twoje potrzeby zamykasz w szafie? Niepokojące jest to, co piszesz, bo nikt nie powinien robić coś wbrew sobie, rujnując się psychicznie, to prosta droga do depresji. Jeżeli nie postawisz twardych granic, on będzie je przekraczał również w innych dziedzinach. Cytuj:Muszę mu oddać, że teraz się stara. Trudno mu bez zawahania przyjmować te wszystkie zasady moralności Bożej, jednak co tu się dziwić bo latach przebywania w takim a nie innym przeszłości mógł popełniać wiele błędów, bo młodość rządzi się swoimi prawami, ale istotne jest to, jakim jest obecnie człowiekiem i czy z taką osobą jaką jest dziś, chcesz się związać na całe życie. Czy takiego partnera życiowego szukasz, czy ma takie spojrzenie na życie, poglądy, charakter i sposób bycia, który połączony w spójną całość daje Ci twierdzącą odpowiedź na najważniejsze pytanie dotyczące wspólnego życia i zakładania rodziny. Poczytaj wywiady z małżeństwami z długim stażem, o tym co było podstawą w ich relacjach, co scalało ich związki, co jest dla nich drugiej strony, w ciągu ostatniego roku zauroczyłam się 2 razy kimś innym... Jestem zła na siebie o to, ale dzieje się to to efekt chemii mózgu. To normalne, że wokół jest wiele atrakcyjnych ludzi i zdarza nam się w nich zauroczyć pomimo faktu bycia w szczęśliwym związku. Bo po motylkach w brzuchu przychodzi rutyna, szara codzienność. Dlatego miłość to nie zauroczenie, ale decyzja obdarzania kogoś miłością, dawania siebie w darze, choć widzimy wady tej osoby, nieraz i nie dwa, widzimy ją ubraną w nieatrakcyjne ubrania, jesteśmy nawet świadkami różnych żenujących sytuacji, a i tak nie uciekamy w objęcia atrakcyjnych kolegów/koleżanek, bo świadomie podjęliśmy decyzję, by obdarzyć miłością tego konkretnego człowieka, z którym idziemy przez życie. Pokusy zawsze będą, ale to od nas zależy czy im ulegniemy. Cytuj:Z boku to wygląda tak, że narzeczony chce mi nieba przychylić, a ja w zauroczenie innymi popadam.. Czuję się boku to wygląda tak, że z własnej woli uczyniłaś się niewolnikiem narzeczonego i cierpisz z tego powodu. Wybacz, że tak dosadnie o tym piszę, ale nie jesteś niczyją własnością i masz prawo do własnego życia, własnego zdania, życia wedle własnych przekonań, mówienia "nie", gdy ktoś narusza Twoje granice. Porozmawiaj z narzeczonym o swoich wątpliwościach, o tym jaką masz wizję Waszego małżeństwa, jakie są Twoje oczekiwania i co stawiasz na pierwszym miejscu. Nie bacz na to, że jemu może być przykro, to jest ostatni dzwonek, by rozwiać swoje wątpliwości dotyczące Waszej przyszłości i porzucić iluzje, czy złudzenia, których się trzymacie przez różne niedopowiedzenia. Polecam skorzystanie z wyjazdu na rekolekcje, najlepiej niech będą wspólne, abyście obydwoje mogli przemyśleć swoje decyzje. Wszystko to po to, żeby po ślubie nie doszło do "odkrycia", że jednak nie jesteś taka "letnia" religijnie jak myślał, a z Twojej strony, że On jednak wcale się tak nie zmienił jak myślałaś. _________________Otóż nic nie znaczy ten, który sieje, ani ten, który podlewa, tylko Ten, który daje wzrost - Bóg. 1 Kor 3, 7 Pn kwi 13, 2020 17:59 clarissa Dołączył(a): Śr kwi 08, 2020 0:11Posty: 3 Re: Wątpliwości przed ślubem - normalne czy nie? Dziękuję za odpowiedzi. bramin napisał(a):Porozmawiaj z kims do kogo masz zaufanie (psycholog, dobra przyjaciolka itp.), ktory bez emocji i na dystans moglby Ci cos konkretnego zasugerowac, z dobrą przyjaciółką z liceum. Tylko, że ona jest niewierząca Katolickie zasady życia ją tylko bawią, więc jak mogłaby mi pomóc w tej materii? Fizycznie, przyziemnie nie mam żadnych wątpliwości co do narzeczonego. Jest zaradny, pracowity i jestem pewna, że zawsze we wszystkim pomoże, że nie będzie tak, że mnie zostawi samą ze wszystkimi obowiązkami. Głównie boję się właśnie o to, jak będzie z tym życiem z Bogiem. Właśnie dlatego napisałam na forum dla psycholog może nie jest złym pomysłem.. Tylko wtedy psycholog chrześcijański. Na początku studiów chodziłam na terapię i miałam do czynienia z kilkoma "świeckimi", każdy z nich w jakimś stopniu próbował mnie zniechęcić do moralności katolickiej. subadam napisał(a):Czy bylem w takiej sytuacji?Wielokrotnie, problem w tym ze rozterki minely gdzies po 35 r chcesz czekac tak dlugo?Właśnie kierowałam się taką myślą. Że jakieś myśli, wątpliwości można mieć w każdym związku i tym samym do końca życia nie wyjść za mąż. Że wyolbrzymiam, przesadzam i boję się zmian, dlatego tak świruję. Mrs_Hadley napisał(a):Polecam skorzystanie z wyjazdu na rekolekcje, najlepiej niech będą wspólne, abyście obydwoje mogli przemyśleć swoje decyzje. Wszystko to po to, żeby po ślubie nie doszło do "odkrycia", że jednak nie jesteś taka "letnia" religijnie jak myślał, a z Twojej strony, że On jednak wcale się tak nie zmienił jak postaram się go jakoś wyciągnąć. O ile pójdzie na to i wysiedzi, bo zwykła msza czasami dla niego im krótsza tym lepsza Ja sama często słucham takich rekolekcji, np. jak sprzątam albo robię coś w domu to mam na słuchawkach ks. Piotra Glasa, ks. Dominika Chmielewskiego, ks. Piotra Pawlukiewicza czy ks. Sławomira próbuję coś puścić narzeczonemu, ale więcej niż 20 minut słuchania to już za dużo. Mniej więcej po takim czasie pyta, czy możemy to dokończyć innym razem, "a teraz chodź poleżeć bo jestem zmęczony" No chyba, że ulubiony polityk doda jakiś ciekawy film o pieniądzach, wtedy można i godzinę oglądać Cz kwi 23, 2020 12:41 Anonim (konto usunięte) Re: Wątpliwości przed ślubem - normalne czy nie? clarissa napisał(a):Fizycznie, przyziemnie nie mam żadnych wątpliwości co do narzeczonego. Jest zaradny, pracowity i jestem pewna, że zawsze we wszystkim pomoże, że nie będzie tak, że mnie zostawi samą ze wszystkimi obowiązkami. Głównie boję się właśnie o to, jak będzie z tym życiem z Bogiem. Właśnie dlatego napisałam na forum dla myślę nie można raczej dawać takich 100% gwarancji co do drugiego człowieka... czy można zagwarantować że ktoś będzie zawsze taki wyidealizowany i nie wymieni kogoś na inny model za jakiś czas. Czym jest dla narzeczonych przysięga, ślubowanie przed Bogiem i sobą wzajemnie, czym jest wiara i czy opierają wspólnie swoją miłość na wierze i na życiu z Bogiem. Czy jeśli przyjdą momenty trudne, to czy wiara i świadomość przysięgi, ślubowania a przede wszystkim - świadomość tego że małżeństwo jest nierozerwalnym sakramentem, czy to pomoże przetrwać małżonkom razem? Czy to dla nich obojga stanowi wartość? Jak rozumieją miłość? Czy jako postawę, decyzję? Trwać w tej decyzji i postawie, pomimo trudności, zmienności uczuć, emocji a nawet zauroczenia się kimś innym czy doświadczania przykrości? Bowiem jeśli jedno z narzeczonych postrzega małżeństwo jako nierozerwalny sakrament a miłość jako decyzję i postawę nie opartą na uczuciach które mogą być różne, ale drugie już nie dzieli tej jakże ważnej, a w sumie najważniejszej kwestii życia, to jak można budować trwałe małżeństwo tylko jednostronnie? Jeśli wiara dla jednego z narzeczonych jest ważna i stanowi istotny filar na którym buduje swoje życie, a nie jest ta przestrzeń dzielona z drugim człowiekiem który ma stać się kimś z kim idzie się przez całe życie, to być może człowiek będzie czuł się osamotniony w tej sferze i będzie odczuwał pewien rodzaj cierpienia iż małżonek nie dzieli z nim wiary, to może być także przestrzenią dla pewnych nieporozumień, niezrozumienia. To jest Twój osobisty wybór, nikt nie może niczego Ci narzucać ani proponować, można tylko napisać o pewnych refleksjach, przemyśleniach. Ale to czy Ty chcesz iść z tym człowiekiem przez życie i czy on ma stać się Twoim mężem, to jest Twój życiowy wybór. Hm, zaradność życiowa, rozumiem że to dla kobiety istotna sprawa, ale opierać na tym całe małżeństwo, bo jest zaradny życiowo, a co jeśli przestanie być? W życiu są różne sytuacje. Pomaga zawsze, a co jeśli przestanie pomagać a zacznie pomagać bardziej innym, na przykład atrakcyjnej koleżance? Czy kobieta wychodzi za mąż za pewne cechy które dostrzega w mężczyźnie na ten czas, czy też wychodzi za tego konkretnego mężczyznę, człowieka, zaradnego czy mniej zaradnego, ale ona chce z nim być bo to jest ten mężczyzna. Cz kwi 23, 2020 17:54 inga_hp Dołączył(a): Śr lip 10, 2019 11:46Posty: 231 Re: Wątpliwości przed ślubem - normalne czy nie? Jest prawdopodobne, że osoba wierząca utworzy szczęśliwy związek z osobą niewierzącą. A prawdopodobieństwo to wynosi jeden do tryliona miliardów. Nie widzę sensu myśleć o małżeństwie z kimś, kto odrzuca jego sakramentalny wymiar. Już lepiej pozostać samotnym całe życie, bo niewiara jednej osoby będzie podkopywać autorytet drugiej w tej kwestii i dzieci będą miały mętlik w głowie. Cz kwi 23, 2020 20:57 clarissa Dołączył(a): Śr kwi 08, 2020 0:11Posty: 3 Re: Wątpliwości przed ślubem - normalne czy nie? inga_hp napisał(a):Jest prawdopodobne, że osoba wierząca utworzy szczęśliwy związek z osobą niewierzącą. A prawdopodobieństwo to wynosi jeden do tryliona o tym. Tyle że on nie jest niewierzący. Od dziecka był ministrantem i nigdy nie przestał chodzić do kościoła, nawet się modli codziennie. Problem w tym, że się w życiu pogubił i nikt mu nie wytłumaczył na czym polega prawdziwa wiara. Cz kwi 23, 2020 21:50 inga_hp Dołączył(a): Śr lip 10, 2019 11:46Posty: 231 Re: Wątpliwości przed ślubem - normalne czy nie? clarissa napisał(a):inga_hp napisał(a):Jest wprawdopodobne, że osoba wierząca utworzy szzęśliwy związek z osobą niewierzącą. A prawdopodobieństwo to wynosi jeden do tryliona o tym. Tyle że on nie jest niewierzący. Od dziecka był ministrantem i nigdy nie przestał chodzić do kościoła, nawet się modli codziennie. Problem w tym, że się w życiu pogubił i nikt mu nie wytłumaczył na czym polega prawdziwa wiara. Jest niewierzacy z Twoich opisów Twoich Wiary sie nie da wytłumaczyć albo ona jest albo nie ma. Małżeństwo jest na całe życie a oprócz męża wybierasz też potencjalnego ojca dla swoich a może się zmieni jest bardzo naiwine. Pt kwi 24, 2020 6:40 Believing Dołączył(a): Cz wrz 20, 2018 19:14Posty: 1494 Re: Wątpliwości przed ślubem - normalne czy nie? clarissa napisał(a):Mój błąd, że się niejednokrotnie do współżycia zmuszałamclarissa napisał(a):W naszym związku w wartościach czułam się też osamotnionaclarissa napisał(a): "Jakby okazało się, że moje dziecko jest chore, wcale bym się nie zawahał usunąć". clarissa napisał(a):Chwilami zazdroszczę moim znajomym, które nie znalazły jeszcze miłości na się co robisz. _________________"Informacja i wiedza - oto dwie waluty, które nigdy nie wyjdą z obiegu." Neil Gaiman Pt kwi 24, 2020 7:04 inga_hp Dołączył(a): Śr lip 10, 2019 11:46Posty: 231 Re: Wątpliwości przed ślubem - normalne czy nie? Kapusta jeszcze o tym, ze w sumie nazywanie się wierzacym tez nie ma znaczenia jesli ktoś nie jest zjednoczony z Chrystusem, bo wszak same demony wierzą i drżą. Pt kwi 24, 2020 10:18 Wyświetl posty nie starsze niż: Sortuj wg Strona 1 z 1 [ Posty: 11 ] Nie możesz rozpoczynać nowych wątkówNie możesz odpowiadać w wątkachNie możesz edytować swoich postówNie możesz usuwać swoich postówNie możesz dodawać załączników Wątpliwości przed ślubem są całkiem naturalne - w końcu podejmujemy decyzję, która zaważy na całym naszym życiu. Nie zawsze są więc sygnałem alarmowym, ale nie można też ich lekceważyć. Ważne, aby zastanowić się, czego konkretnie się obawiamy i na tej podstawie podjąć najlepszą decyzję. Romantyczna wizja małżeństwa bywa złudna. Szczęśliwe życie u boku wymarzonej drugiej połówki, fantastycznie spędzony czas i wspólne rozwiązywanie problemów. Brzmi kusząco, ale rzeczywistość bywa brutalna. Po ślubie toczy się zwykłe życie, raczej mniej romantyczne niż przed, i nagle uświadamiamy sobie coś niby oczywistego, ale z jakiegoś powodu zawsze zaskakującego - nic nie zmieniło się na lepsze. Czy to znaczy, że przed ślubem coś przeoczyliśmy?Zobacz także: Rocznice ślubu mogą zaskoczyć nazwami. Które z nich są najważniejsze?Wątpliwości przed ślubem - skąd się biorą?Chociaż liczba rozwodów wciąż rośnie, ciągle wierzymy w trwałość małżeństwa i wchodzimy w nie z dużą nadzieją. Nawet jeśli mamy jakieś wątpliwości przed ślubem, zagłuszamy je, wierząc, że to tylko oznaka stresu przedślubnego, a później wszystko się ułoży. Oczywiście może tak być. Stres przed ślubem jest całkiem normalny. Boimy się tego poważnego kroku i mamy świadomość, że jeżeli coś się nie uda, nie będziemy mogli tak po prostu się rozejść, tylko trzeba będzie spotkać się w sądzie. Czasem jednak to intuicja daje nam znak, że popełniamy błąd. Żadnych wątpliwości w związku nie można lekceważyć, bo każde zamiatanie problemów pod dywan w końcu się na nas zemści. Nie możemy też traktować małżeństwa jako sposobu na ich rozwiązanie. Niby wiemy, że przysięga małżeństwa nie gwarantuje szczęścia i trwałości związku, a jednak często uważamy, że jeśli w związku źle się dzieje, ślub magicznie wszystko zmieni. Nie łudźmy się - to się nie zdarzy. W takich sytuacjach trzeba zaufać intuicji. Jeśli podświadomie czujesz, że ślub to pomyłka, bardzo możliwe, że tak właśnie także: Sen o oświadczynach? Sprawdź, co to oznaczaWątpliwości w związku - na co zwrócić szczególną uwagę?Po ślubie się zmieni - to stwierdzenie chyba wszystkim jest dobrze znane, ale nie powinniśmy też zapominać, że jest ono kłamstwem. Problemy, które istnieją przed ślubem, nie znikną po nim. Jeśli w naszym związku wieje nudą, ślub nie zrobi z niego relacji pełnej romantycznych nasz partner przejawia niepokojące zachowania jeszcze na niezobowiązującym prawnie etapie znajomości, tym bardziej po ślubie ich nie zmieni. W końcu początek związku ma to do siebie, że chcemy jak najlepiej wypaść w oczach drugiej osoby. Staramy się być wtedy lepszą wersją siebie. Jeśli już w tym momencie coś jest nie tak, nie ma co liczyć, że po ślubie będzie lepiej. Kiedy niepokoi nas podejście partnera do alkoholu lub jego wybuchowy charakter, nie przekonujmy się, że może przesadzamy. Również wtedy, gdy mamy wrażenie, że on nas nie rozumie i nie wspiera, trzeba się zastanowić nad tym, czy wspólna przyszłość ma sens. W takich przypadkach warto słuchać intuicji, bo tego typu wątpliwości w związku źle wróżą na także: Śnił Ci się rozwód? Koniecznie sprawdź znaczenie tego snu!Wątpliwości przed ślubem - nad czym warto się zastanowić?Miłość nie wystarczy, żeby szczęśliwie przejść razem przez życie. Wiele osób podejmuje decyzję o ślubie z miłości, ale zapominają zadać sobie ważne pytanie - czy mamy taką samą wizję wspólnego życia? Nie da się jednocześnie mieć i nie mieć dzieci, więc trudno, żeby para mająca w tej kwestii odmienne zdanie, mogła stworzyć szczęśliwy związek. Podobnie jest z wyborem miejsca zamieszkania i stylem życia. Chcecie mieszkać na wsi czy w mieście? Lubicie spędzać czas aktywnie czy jesteście domatorami i chcecie celebrować życie rodzinne? Odpowiedź na te ważne pytania, pozwoli wam uświadomić sobie, czy jest wam ze sobą po drodze. W wielu kwestiach można pójść na kompromis, ale niektóre są dla nas na tyle ważne, że nie jesteśmy w stanie się dogadać. Dlatego lepiej szczerze porozmawiać i rozstać się przed ślubem niż później rozwodzić się tylko dlatego, że zapomnieliśmy poruszyć ważne kwestie, gdy był na to także: Chcesz oświadczyć się ukochanej? Zobacz, co powiedzieć, żeby ona ci nie odmówiłaJak rozwiać wątpliwości przed ślubem?Wątpliwości przed ślubem mogą być tylko reakcją na stres lub poważnym sygnałem alarmowym. Dlatego trzeba zastanowić się, czym są spowodowane i czy są słuszne. Warto przeprowadzić poważną rozmowę z partnerem. Może nam się wydawać, że nie jest to najlepszy pomysł, ale dzieląc się swoimi przemyśleniami, będziemy mogli zobaczyć reakcję drugiej strony. Potraktuje to poważnie czy obrazi się? Dowiemy się, czy partner potrafi nas wysłuchać i zaakceptować nasze uczucia. Będzie to ważna informacja, która może nam pomóc w podjęciu profesjonalne spojrzenie na sytuację może sprawić, że poczujemy się lepiej, bo zrozumiemy, skąd się biorą nasze wątpliwości. Jeśli mamy wątpliwości przed ślubem, psycholog może nam pomóc w przeanalizowaniu tego co nas dręczy. Dlatego wizyta u psychologa lub psychoterapeuty to jedna z najlepszych decyzji, jakie możemy podjąć w takiej także: Zaręczyny - czym są, jak wyglądają i czym się różnią od oświadczyn? Wyjaśniamy różnicę!

wątpliwości przed ślubem psycholog